En ek het gepleit / Va’etchanan Watter groot volk?

D’Var Torah

…En ek het gepleit / Va’etchanan

Watter groot volk?

 

Deuteronomium / Devarim 3:23 – 7:11

Jesaja / Yeshayahu 40:1 – 26

Markus / Mordechai 12:28 – 34

 

Deuteronomium / Devarim {3:7} “Want watter groot nasie het gode wat vir hulle so naby is soos die HERE onse God so dikwels as ons Hom aanroep? {4:8}  En watter groot nasie is daar wat sulke regverdige insettinge en verordeninge het soos hierdie hele wet wat ek julle vandag voorhou? {4:9}  Neem jou net in ag en wees terdeë op jou hoede, dat jy die dinge nie vergeet wat jou oë gesien het nie, en dat hulle uit jou hart nie wyk al die dae van jou lewe nie; en jy moet dit aan jou kinders en jou kindskinders bekend maak:”.

 

Ek het onlangs gekyk na ‘n dokumentêr program oor die totstandkoming van die staat Israel, wat in 1945 plaasgevind het. Darin is werklike uitrekesels, sowel klank as videoopnames vertoon van David Ben Gurion, Israel se eerste Minister, waarin hy die skamele weermag en patriote wat vir hulle jong tuisland veg, gelei en aangemoedig het.

 

Hulle het geveg teen hordes Arabiese volkere, wat hulle aangeval en omsingel het. Dit het geblyk om ‘n onmoontlike situasie te wees. Ten spyte van hulle geringe getalle, swak opleiding, indien enige, en gebrek aan wapens en geskikte gevorderde wapentuig, het hulle die vyand egter wonderbaarlik verslaan en daarin geslaag om hulle sodoende weereens te vestig as ‘n Joodse staat, te midde van omringende vyandiggesinde volkere wat vasbeslote op hulle vernietiging ingestel was. Alleenlik God kon hulle van so’n oorwinning verseker.

 

Dit was soos in Bybelse tye toe Israel, met die hulp van God leërmagte, twee-en driemaal groter en sterker as hulleself, verslaan het.

 

Deuteronomium / Devarim {3:7} “Want watter groot nasie het gode wat vir hulle so naby is soos die HERE onse God so dikwels as ons Hom aanroep? ”.

 

Ons God is ‘n ontsagwekkende God. Hy is naby Sy volk en beskerm Sy land.

Ek is gereeld in verbinding met vriende in Israel en verneem gevolglik van dinge wat dáár gebeur, wat nie aan die Westerse nuusmedia bekendgemaak word nie. So is ek by voorbeeld meegedeel van ‘n aanvallende missiel vanaf Hamas wat direk op die sentrale treinstasie van Tel Aviv geprojekteer was. Dit is ‘n digbevolkte en besige area met omringende groot kantoorblokke asook ‘n groot, moderne inkopiesentrum, wat altyd vol kopers is en passasiers wat na en vanaf die treinstasie beweeg. Die Israeliese weermag het ‘n “Iron Dome”-missiel afgevuur om die betrokke teiken vanuit die lug te tref maar dit het sy teiken gemis – iets wat hoogs uitsonderlik gebeur. ‘n Tweede missiel is onmiddelik daarna afgevuur, wat ook op onverklaarbare wyse nie die teiken getref het nieen selfs met ‘n derde missiel het dieselfde gebeur. Daar is sonder versuim ‘n bevel uigereik om die bogemelde area te ontruim en noodvoertuie asook dokters en ander mediese personeel op ‘n gereedheidsgrondslag te hou vir die behandeling van beseerdes. Daar was geen twyfel dat ‘n missiel sou tref en ongeëwenaarde lewensverlies en skade kon veroorsaak nie. Skielik is daar gerapporteer dat ‘n hewige sterk wind ontstaan het en die omvang daarvan teweeggebring het dat die issielbaan in so’n mate gewysig is dat dit skadeloos oor die kus beweeg en in die see gestort het. Die vraag ontstaan dus: was dit toeval of ‘n wonderwerk? Veel meer sulke voorvalle het tydens die huidige oorlog met Gasa gebeur; trouens, so dikwels dat dit hoegenaamd nie aan blote toeval gewyt kan word nie – dit is voorwaar wonderwerke!

 

Hamas en die ander Arabiere nasies kan beslis nie wen nie – hulle sal nooit oorwin nie. Nie op grond daarvan dat hulle nou teen ‘n beter toegeruste, beter opgeleide mag veg nie, maar omdat hulle die stryd teen die God van Israel voer en Hy die land nie aan húlle belowe het nie – Hy het dit aan die kinders van Israel belowe en:

 

Deuteronomium {3:7} “Want watter groot nasie het gode wat vir hulle so naby is soos die HERE onse God so dikwels as ons Hom aanroep? ”.

 

Wees dus vol moed, julle wat deel is van – en ingesluit is onder God se volk – beide Jode en nie-Jode – omrede julle ‘n ontsagwekkende God dien en deel is van ‘n volk vir wie Hy sorg, in so’n mate dat julle ook met vertrou kan sê:

 

Deuteronomium {3:7} “Want watter groot nasie het gode wat vir hulle so naby is soos die HERE onse God so dikwels as ons Hom aanroep? ”.

 

 

Omdat – Ekev

D’Var Torah

Omdat – Ekev

Die werklikheid of bedrog

 

Torah: Deuteronomium / Devarim 7:12 – 11:25

Haftara: Jesaja / Yeshayahu 49:14 – 51:3

Brit Chadasha: Johannes Yochanan 15:1 – 17:26

 

Deuteronomium / Devarim {7:12} “En omdat julle na hierdie verordeninge sal luister en dit hou en volbring, sal die HERE jou God vir jou die verbond en die goedertierenheid hou wat Hy jou vaders besweer het; {7:13}  en Hy sal jou liefhê en jou seën en jou vermenigvuldig, en Hy sal die vrug van jou liggaam seën en die vrugte van jou land, jou koring en jou mos en jou olie, die aanteel van jou beeste en die aanteel van jou kleinvee, in die land wat Hy aan jou vaders met ‘n eed beloof het om aan jou te gee. {7:14}  Geseënd sal jy wees bo al die volke; daar sal by jou geen man of vrou onvrugbaar wees nie, ook nie onder jou vee nie. {7:15}  En die HERE sal elke krankheid van jou wegneem en al die kwaai siektes van Egipte wat jy ken, nie op jou lê nie; maar Hy sal dit lê op almal wat jou haat. ”.

 

Sou julle nie saamstem dat dit ‘n wonderlike voorwaarde is nie? In ruil daarvoor dat ons God se gebooie onderhou, sal Hy ons seën met voorspoed en alle fisiese seëninge; trouens, dit klink byna te goed om waar te wees! Wat ons, deur die  ervaring van die kinders van Israel leer, is dat ons hier geskenk word met ‘n gewaarborgde voorskrif vir welvaart, gesondheid en voorspoed, maar laat ons eers ‘n bietjie wag om te verneem wat God verder sê:

 

Deuteronomium / Devarim {8:2} “En jy moet dink aan die hele pad waarlangs die HERE jou God jou nou veertig jaar lank in die woestyn gelei het tot jou verootmoediging en beproewing, om te weet wat in jou hart is, of jy sy gebooie sal hou of nie. {8:3}  En Hy het jou verootmoedig en jou laat honger ly en jou die manna laat eet wat jy en jou vaders nie geken het nie, om aan jou bekend te maak dat die mens nie van brood alleen lewe nie, maar dat die mens lewe van alles wat uit die mond van die HERE uitgaan. {8:4}  Jou klere het aan jou nie verslyt en jou voet het nou veertig jaar lank nie geswel nie. {8:5}  Erken dan in jou hart dat die HERE jou God jou onderrig soos ‘n man sy seun onderrig,”.

 

Hierdie gedeelte klink byna soos ‘n weerspreking van die inhoud van die voorafgaande Skrifgedeelte! Dit is egter in werklikheid nie die geval nie, want allereers ontstaan die vraag oor hierdie gedeelte: Is God dan nie alwetend nie, want na alles, sê dit vir ons dat God ons opregtheid in die onderhouding van Sy gebooie op die proef sal moet stel? Is Hy dus nie vertroud met die verlede, hede en toekoms nie? Dra Hy nie kennis van alles vanaf die begin van die tyd tot die einde van die tyd nie? Waarom moet God ons dan toets indien Hy bewus is van alles wat in ons harte aangaan?

 

Die antwoord is geleë in die feit dat daar baie bedrieglike / onegte gelowiges is. Niemand het tyd vir ‘n bedrieër nie, wat nog vir ‘n bedrieglike gelowige? Ons almal verkies egter om te verkeer met – en sake te doen met eerlike mense!

 

Psalm / Tehillim {27:11} “HERE, leer my u weg en lei my op ‘n gelyk pad, vanweë my vyande.”.

 

Wat die Psalmis hier sê, is: “Leer my hoe om te lewe soos wat U leef, Here. Leer my om eerlik te wees.”.

 

‘n Bedrieglike persoon gee voor wat hy / sy nie is nie (hy / sy probeer mense beïndruk en gee dus voor om méér te wees as wat hulle werklik is). Bedrieërs is ongelukkige mense omdat hulle altyd moet voorgee om iets of iemand te wees wat hulle in werklikheid geensins is nie. Eerlike mense daarenteen is as’t ware “deursigtig” – hulle is oop, vertrou hulself en wie hulle is).

 

Soos in die geval van menslike verhoudings, netso is dit ook met God. God verwag eerlikheid van ons. Ons kan nie voor God ‘n masker dra nie – ‘n mens kan dit probeer, maar Hy sien wat agter die masker is. Die Bybel leer ons dat God nie na ons uiterlike kyk nie, maar wel hoedat ons van binne lyk.

 

Baie mense onderhou God se gebooie omdat hulle godsdienstig is. Hulle glo meer in godsdiens en daarom dien hulle eerder godsdiens as om God te dien. Ongelukkig is hierdie mense nie altyd eers bewus daarvan dat hulle godsdienstig is nie. Dikwels word hulle deur mense om hulle, nie as godsdienstig beskou nie, maar eerder as opmerksame, toegewyde dienaars van die Here. Alleenlik deur hulle op die proef te stel – soos in die tweede Skrifgedeelte beskrywe – sal hulle harte blootgelê word nie aan God nie, maar aan diegene om hulle, asook aan hulleself.

 

God toets ons eerlikheid! Sonder twyfel ken Hy ons van binne en van buite, maar ken ons onsself? Ken ander mense ons – wie óns werklik is? Dit is waaroor verootmoediging, soos in Deuteronomium 8:2 gemeld, eintlik gaan! Verootmoediging skei die werklike gelowiges van die onegte gelowiges; eersgenoemde sal die beloftes, soos in Deuteronomium 7:12 – 15 vervat, ontvang terwyl die bedrieërs ontbloot sal word vir wie hulle werklik is.

 

Congregation Melech Yisraelalle regte voorbehou

 

 

 

 

Vaders raak betrokke! – Matot

D’Var Torah

Stamme – Matot

Vaders raak betrokke!

 

Torah: Númeri / Bamidbar 31:1 – 42

Haftara: Jeremía / Yirmeyahu 1:1 – 2:3

Brit Chadasha: Matthéüs / Mattityahu 23:1 – 39

 

Númeri / Bamidbar {30:1} “En Moses het met die stamhoofde van die kinders van Israel gespreek en gesê: Dit is die saak wat die HERE beveel het: {30:2}  As iemand aan die HERE ‘n gelofte doen of ‘n eed sweer waardeur hy homself verbind om hom van iets te onthou, moet hy sy woord nie breek nie; hy moet handel volgens alles wat uit sy mond uitgaan. {30:3}  Maar as ‘n vrou aan die HERE ‘n gelofte doen of haarself verbind om haar te onthou, terwyl sy in haar vader se huis is in haar jeug, {30:4}  en haar vader van haar gelofte hoor of van die onthouding waartoe sy haarself verbind het, en haar vader swyg teenoor haar, dan sal al haar geloftes van krag wees, en elke onthouding waartoe sy haarself verbind het, sal van krag wees. ”.

 

Dit blyk ‘n redelike voor-die-hand-liggende Skrifgedeelte te wees en so is dit ook. Indien ons dit egter ietwat van nader beskou, is daar ‘n baie belangrike boodskap aan vaders en hoofde van huishoudings hierin vervat. Wat God hier sê, is dat vaders wat hoofde van huishoudings is altyd pro-aktief in die lewens van hulle kinders moet optree, want al te dikwels laat ouers hulle kinders aan hulle eie genade oor. Hulle voer dan die verskoning aan dat hulle hul kinders vertrou en wil hulle vermoëns gevolglik nie aan bande lê om eerlike, redelike en weldeurdagte besluite op hulle eie te neem nie. Die feit is egter dat alhoewel dit die indruk van goeie ouerskap mag skep – want ons wil tog ons kinders vertrou – dit beslis nie Bybels is nie. God vereis dat vaders as hoofde van hulle huishoudings, werklik betrokke moet wees by die lewens van hulle kinders. Dit behels dus dat hulle kennis behoort te dra van wie hulle kinders se vriende is, met wie hulle gesels, wie hulle kontakte op “Facebook” en elke ander vorm van sosiale media is. Indien julle as ouers nalaat om dit te doen, versuim julle jul plig om ooreenkomstig die gebooie (mitzvah) te sorg dat julle kinders hulle geloftes nakom. Dit is feitlik seker dat julle kinders nie vrywillig sodanige inligting aan hulle vaders sal verstrek nie.

 

‘n Verdere ongelukkige feit is dat die vader sy verantwoordelikheid om die kinders te moniteer, aan die moeder oorlaat. Ook dit is on-Bybels en veroorsaak ‘n onnatuurlike huishouding waar die moeder – in plaas van die vader – die gesagsrol moet handhaaf. Vaders, indien julle nalaat om aktief betrokke te raak by die lewens van julle kinders, soos wat God hier aan ons verduidelik, sal alles wat húlle doen en sê geld. Ingeval hulle dus ‘n swak –of verkeerde besluit geneem het, sal dit ‘n vernietigende uitwerking op sowel die kinders se lewens as die hele gesin hê.

 

Wanneer ek vaders al by geleentheid berispe het oor hulle gebrek aan ouerlike toesig, haal hulle feitlik altyd die volgende Skrifgedeelte aan om hulleself te regverdig dat hulle nie oordrewe betrokke geraak het by die lewens van hulle inders nie:

 

Kolossense / Kolosim {3:21} “Vaders, moenie julle kinders terg nie, sodat hulle nie moedeloos word nie. ”.

 

Hierdie gedeelte word natuurlik geheel-en-al buite verband deur hulle aangehaal. Indien ons egter die verse wat hierdie teksvers voorafgaan, lees, kan ons bepaal wat Paulus (Shaul) in gedagte gehad het toe hy hierdie woorde aan die Kolossense gerig het:

 

Kolossense / Kolosim {3:16} “Laat die woord van Christus ryklik in julle woon in alle wysheid. Leer en vermaan mekaar met psalms en lofsange en geestelike liedere, en sing in julle hart met dankbaarheid tot eer van die Here. {3:17}  En wat julle ook al doen in woord of in daad, doen alles in die Naam van die Here Jesus en dank God die Vader deur Hom.”.

 

Gelei deur hierdie aanvangsverse as ons gids, sê Paulus vir die vaders dat, wanneer hulle met hulle kinders verkeer, hulle vir hulle psalms, lofsange en geestelike liedere moet sing, sodat aan hulle raad gegee behoort te word in alle wysheid en alles wat hulle doen, gedoen behoort te word in die naam van die Here Jesus, met danksegging aan God die Vader. Indien hulle egter enigiets anders as dit doen, sou hulle die kinders terg sodat hulle moedeloos word en wegdraai van God en Sy toorn op hulle laat neerkom. Vaders, raak betrokke!

 

Congregation Melech Yisraelalle regte voorbehou

 

 

God ontmasker die bedrieërs – Korach

D’Var Torah

Korag / Korach

God ontmasker die bedrieërs

 

Númeri / Bamidbar 16:2 – 18:32

1 Samuel / Shmuel Alef 11:14 – 12:22

Lukas / Uri 18:35 – 19:28

 

Númeri / Bamidbar {16:5} “en hy het met Korag en sy hele bende gespreek en gesê: Môre vroeg, dan sal die HERE bekend maak wie Hom toebehoort en wie die heilige is, en wie Hy na Hom laat nader kom: wie Hy uitkies, sal Hy na Hom laat nader kom.”.

 

My eggenote en ek is tans in ons 19de jaar van bediening hier by die Gemeente Melech Yisrael. Gedurende hierdie tyd het ons vele mense sien kom en gaan, met die gevolg dat ons dikwels gevoel het asof dit bloot ‘n treinstasie was waardeur mense onderweg na ander Messiaans-Joodse gemeentes beweeg het. Die feit is, trouens, dat daar in heelwat nuwer gemeentes mense is wat voorheen hier aanbid het maar om een of ander rede vertrek het. Ons is egter seker dat elkeen wat na Melech Yisrael gekom en vir ‘n bepaalde tyd gebly het, ons telkens meegedeel het hoedat hulle ons gevind het en die seën wat hulle ervaar het om eindelik so geestelike tuiste te vind.

 

Die rede waarom ek hierna verwys, is omdat my eggenote en ek oor die jare heen ‘n patroon en wyse gevind het om die egtheid van mense se harte teenoor God en ons te ontbloot. Soos reeds gesê, kom elkeen met opgewondenheid en groot verwagtings hier aan en solank hulle nie moeilikheidmakers blyk te wees nie, verwelkom ons hulle met ope arms. ‘n Verskynsel wat ons nog altyd by sulke nuwe aankomelinge ervaar het, is hulle toewyding aan God, toewyding aan die bywoning by die kehila, getrouheid met hulle tiendes en diens. Ons, daarenteen, volstaan met die Bybelse riglyn:

 

1 Timótheus / Timoteos Alef {5:22} “Moenie haastig iemand die hande oplê nie, en moet ook nie met die sondes van ander gemeenskap hê nie. Hou jou rein.”.

 

Die toepassing van hierdie riglyn was vir ons nog altyd baie doeltreffend in soverre dat ons enigiets van ses maande tot twee jaar wag voordat ‘n nuwe lidmaat by ‘n bediening hier by die kehila betrek word. Die duur van die wagperiode word bepaal deur die tipe bediening waarby so ’n persoon betrek sal word. Indien daar dus enige teenstrydigheid in die persoon se lewe is, sal dit teen daardie tyd reeds geblyk het. In die geval van sommige mense mag dit moontlik langer neem as met ander maar volgens ons Skrifgedeelte uit parasha Korag, trek God die opregte aanbidders nader aan Hom en verwerp Hy diegene wat hulle eie agendas het.

 

Dit gebeur tog soms dat sommige mense selfs ná die tweejaar-wagperiode ons bedrieg. Ons het egter één onfeilbare metode gevind deur noukeurig te let op die betroubaarheid, getrouheid en toewyding van ‘n persoon wanneer hy in ‘n bediening geplaas word. Ons het ondervind dat sodra ‘n persoon werklik in ‘n bediening geplaas word, hy óf faal en begin terugsak. Interessant genoeg is wanneer iemand homself in die terugsakkingsproses bevind, hy nooit die fout by homself soek nie maar altyd by ons.

 

Was dit nie ook die fout met Korag en sy groep nie? God het aan hulle, as Leviete, ‘n verhewe posisie onder die kinders van Israel verleen, maar in hierdie gesagsposisie, wat ‘n mens sou verwag dat hulle meer lojaal en toegewyd in hulle diens aan God en Moses moes wees, het hulle begin terugsak en rebelleer. Interessant genoeg het ook hulle nie hulself blameer nie, maar die blaam op ander geplaas.

 

Númeri / Bamidbar {16:3} “En hulle het bymekaargekom teen Moses en Aäron en aan hulle gesê: Dit is nou genoeg; want die hele vergadering, hulle almal, is heilig; en die HERE is in hulle midde! Waarom verhef julle jul dan oor die vergadering van die HERE? ”.

 

Korag en sy groep het ‘n spirituele vervlakking ondergaan en dit blyk asof dit ontstaan het deurdat hulle hulsef in ‘n leierskapsposisie bevind het; ‘n effek van leierskap, soortgelyk aan wat ons hier by Melech Yisrael ondervind nadat iemand in ‘n leierskapsposisie geplaas is.

 

Mense is geneig om twee uiteenlopende gesigte voor te hou: één wat hulle graag wil hê jy moet sien maar ‘n ander wat metterheid deur hulself openbaar word. Is ons nie geseënd dat God diegene wat Hy uitverkies na Hom toe trek en die bedrieërs verwerp en onthul nie!

 

 

Jy kan verduur – Beha’alotcha

D’Var Torah

Volhard in dit wat jy doen– Beha’alotecha

Jy kan verduur

 

Numeri  / Bamidbar 8:1 – 12:16

Sagaria / Z’charya 12:14 – 4:7

Lukas / Uri 17:11 – 18:14

 

Numeri {11:11} “En Moses sê aan die HERE: Waarom het U u kneg kwaad aangedoen en waarom het ek geen genade in u oë gevind nie, dat U die las van hierdie hele volk op my lê? {11:12}  Het ék hierdie hele volk dan ontvang? Of het ék hulle gebaar, dat U vir my sê: Dra hulle aan jou bors soos ‘n oppasser die suigling dra, na die land wat U aan hulle vaders met ‘n eed beloof het? {11:13}  Waarvandaan moet ek vleis kry om aan al hierdie volk te gee? Want hulle ween by my en sê: Gee vir ons vleis, dat ons kan eet. {11:14}  Ek alleen kan hierdie hele volk nie dra nie, want dit is vir my te swaar. {11:15}  En as U so met my wil handel, slaan my dan maar liewer dood as ek genade in u oë gevind het, en laat ek my ongeluk nie aansien nie.”.

 

Wanneer ‘n mens aan Moses dink, is ons geneig om hom as ‘n tipe geloofsheld, voor te stel, ‘n man – groter as lewensgroot – wat God volkome vertrou het en onwrikbaar was in sy besluit om die wil van God uit te voer. Die bovermelde Skrifgedeeltes skets egter ‘n algeheel ander beeld van hom. Het Moses miskien net ‘n onaangename dag beleef? Het hy op hierdie betrokke oggend met die verkeerde voet uit die bed opgestaan? Het hy ‘n slapelose nag agter die rug gehad? Was dít die rede waarom Moses in moedeloosheid verval en God versoek het om hom uit sy ellende te verlos? Ek meen dat dit nie die geval was nie. Moses was nie ‘n bonatuurlike mens wat waardig was om verafgod te word nie. Die feit is dat hy slegs ‘n doodgewone man was, blootgestel aan angs, vrees, twyfel en skynbare aanvalle van depressie; met ander woorde, hy was maar net soos ons is. Na alles, wie sou nie fisies en geestelik geknak het onder die geweldige las om dag na dag miljoene mense se klagtes en murmurerings te moet aanhoor nie? Ja, Moses was ‘n sinnebeeld van Jesus die Messias maar laat ons dit besef, hy wás nie Jesus die Messias nie! Jesus self het, trouens, gewanhoop oor die las wat Hy moes dra.

 

Matthéüs / Mattityahu {26:38} “ Toe sê Hy vir hulle: My siel is diep bedroef tot die dood toe; bly hier en waak saam met My. {26:39}  En Hy het ‘n bietjie verder gegaan en op sy aangesig geval en gebid en gesê: My Vader, as dit moontlik is, laat hierdie beker by My verbygaan; nogtans nie soos Ek wil nie, maar soos U wil.”.

 

Nee! Moses was hoegenaamd nie iemand besonders nie, behalwe dat hy deur God aangewys is om ‘n baie besondere taak uit te voer; trouens, as dit nie was dat God hom versterk, aangemoedig en by hom was nie, glo ek dat Moses ongetwyfeld onder die druk sou geknak het.

 

Hierdie wete vertroos ‘n mens darem en behoort vir ons ook tot bemoediging te dien. Hoeveel male het die lewenslaste, probleme, moeilikhede en sorge van die lewe ons nie al in so ’n mate ondergekry nie dat ons die punt bereik het om tou op te gooi en uit te roep: “Neem my weg God, ek het genoeg verduur, ek kan dit nie langer uithou nie, ek kan nie langer so voortgaan nie!”.

 

Erken dat jy al so gevoel het, want ekself het dit al ervaar. Waarom sou ons dan nie bemoedig word deur die woorde van Moses in die betrokke Skrifgedeelte (aangehaal) nie? Moses was miskien nie bomenslik nie maar hy was ‘n held en dít met die hulp van God en Sy ondersteuning. Op grond daarvan kan ons almal helde wees, ongeag ons emosionele en geestelike broosheid.

 

Daar is iets verder wat ons uit hierdie Skrifgedeeltes kan leer en, trouens, uit die hele Tora-dialoog naamlik dat Moses nooit tou opgegooi het nie! Ofskoon hy ongetwyfeld onderhewig was aan angs en depressie, het hy dit hom nie laat onderkry nie en dit beteken die onderskeid tussen om ‘n held of ‘n lafaard te wees. ‘n Held gee nooit die stryd gewonne nie of laat toe dat sy gevoelens hom sodanig oorweldig dat hy tou opgooi nie.

 

1 Korinthiërs / Korintim Alef {10:13} “Geen versoeking het julle aangegryp behalwe ‘n menslike nie; maar God is getrou, wat nie sal toelaat dat julle bo julle kragte versoek word nie; maar Hy sal saam met die versoeking ook die uitkoms gee, sodat julle dit sal kan verdra.”.